Το διατηρητέο Σπίτι του Ομίλου

Το διατηρητέο Σπίτι του Ομίλου

Στα πρώτα βήματα της δράσης τους όλοι οι φορείς της πόλης είχαν σαν έδρα τα σπίτια ή καταστήματα μελών των διοικήσεών τους. Αργότερα δειλά-δειλά άρχισαν να νοικιάζουν χώρους για την ανετότερη επίτευξη των στόχων τους.

Ουσιαστικό είναι ότι οι άνθρωποι που ήταν και είναι σ” αυτούς τους φορείς, πίστευαν και υλοποίησαν το όραμα της απόκτησης ιδιόκτητης στέγης.

Όσοι από τους συλλόγους απόκτησαν διατηρητέα είχαν ως πρώτη έγνοια, την αποκατάσταση και την περαιτέρω αξιοποίηση τους. Να μην ξεχνάμε ότι τα περισσότερα «διατηρητέα» της Νάουσας  είναι εγκαταλειμμένα για αρκετά χρόνια από τους ιδιοκτήτες τους και κινδυνεύουν με κατάρρευση.

Το έτος 2000, Όμιλος «Γενίτσαροι και Μπούλες» απέκτησε ιδιόκτητη Στέγη, ένα διατηρητέο κτίριο Μακεδονικού ρυθμού. Είναι το πρώην σησαμοτριβείο Μάκη στην τοποθεσία «Μπατάνια».  Αγοράστηκε με μεγάλο αγώνα και προσπάθεια των μελών, των χορευτών και δωρεών συμπολιτών μας. Με την ένταξή του στο πρόγραμμα της ανάπλασης της Αράπιτσας και την αμέριστη συμπαράσταση του Δήμου Νάουσας αποκαταστάθηκε πλήρως και έγινε Στέγη του Ομίλου. Αποτελεί μέρος της τοπικής μας ιστορίας καθότι αφορά  ένα κτίσμα της δεκαετίας του 1860, σ” ένα καίριο σημείο και είναι κόσμημα για την πόλη μας. Το σπίτι με το μύλο δίπλα του κάλυπτε μια πλήρη οικοτεχνία με σησαμοτριβείο, φούρνους και κελάρι με κρασιά.  Ήταν ιδιοκτησία των Κόκκινου – Τσιώμη και αργότερα περιήλθε στον Δημήτριο Μάκη, που άφησε εποχή με την υπέροχη «κουλιάσα» του.

Με την αποπεράτωσή του ζωντάνεψε και πάλι η θορυβώδης γειτονιά, όπου κάποτε από τους συνεχείς κτύπους των νεροτριβών και των μπατανιών, δε μπορούσε κανείς ξένος να κοιμηθεί.

Τα μπατάνια με τα χτυπήματά της ήταν η μόνιμη επωδός της Αράπιτσας. Τώρα θα είναι τα νταούλια, οι χοροί και οι φωνές των παιδιών της πόλης μας, που θα περνούν τις ώρες τους στο παλιό αυτό αρχοντικό, και θα ξεναγούνται στην αρχιτεκτονική, πολιτιστική και βιομηχανική μας κληρονομιά.