Καθαρά Δευτέρα

Καθαρά Δευτέρα

Την Καθαρά Δευτέρα το πρωί ξαναμαζεύονται στου αρχηγού (σήμερα στα γραφεία του Ομίλου), επισκέπτονται τα σπίτια των χορευτών που ετοιμάστηκαν να υποδεχτούν το μπουλούκι , κερνιούνται, χορεύουν και γλεντούν. Το βράδυ, μετά τον τελευταίο χορό στο κέντρο της πόλης, είναι η ώρα του χωρισμού. Εδώ, αφού όλοι οι Γιανίτσαροι και οι Μπούλες κάνουν ένα κύκλο, θα βάλουν τον οργανοπαίκτη στη μέση, θα τον χτυπήσουν συμβολικά με την πλατειά πλευρά της πάλας στο κεφάλι και, σηκώνοντας τον, θα φωνάξουν «Παντ” άξιος, Βαγγέλη , και του χρόνου». Στη συνέχεια, όπως είναι στον ίδιο κύκλο, θα χτυπήσουν όλοι τις πάλες στη γη, με τις μύτες, λέγοντας: «Ό,τι είπαμε και δεν είπαμε, εδώ να μείνει». Έτσι, συγχωριούνται για τυχόν μικροπαρεξηγήσεις, που δημιουργήθηκαν μεταξύ τους αυτές τις μέρες.

Κατόπιν, αφού πάρουν και πάλι χέρι από τον πιο μεγάλο μέχρι τον πιο μικρό και όσους από τους πολίτες παρευρίσκονται, φεύγουν για τα σπίτια τους. Από αυτή τη στιγμή ο ζουρνάς ξαναμπαίνει στο ντουλάπι του, για να δώσει τη σειρά του στα λαϊκά όργανα που είχαν σωπάσει για όλο αυτό το διάστημα. Μάλιστα, αν οι Ναουσαίοι ξανάκουγαν ζουρνά μετά από αυτή τη στιγμή, έσπαζαν το νταούλι. Θα τους ξαναδούμε την επόμενη Κυριακή της Ορθοδοξίας στο Σπήλαιο, και πάλι χωρίς προσωπάδες. Έρχονται εδώ με πατινάδα και στήνεται χορός και ατέλειωτο γλέντι, με κρασί γλυκά και νηστίσιμες ριζόπιτες. Έτσι κλείνει κι ο κύκλος της Ναουσαίικης Αποκριάς.